Herdenken doen we op vele manieren. En in deze moderne tijd is dat steeds minder gekoppeld aan een bepaald geloof. Dat is goed te zien in de diensten die tegenwoordig in de crematoria worden gehouden. Niet langer staat een liturgie centraal, maar worden teksten en muziek gekozen die ons doen herinneren aan de overledene.

Ik wijd deze blog daaraan omdat het binnenkort weer Allerzielen is, namelijk op 2 november. En zelfs voor mensen die niet katholiek zijn, is dit een moment om te herdenken. Steeds vaker zie je dit soort momenten en de combinatie met een geloof in elkaar overlopen.

Dat geldt bijvoorbeeld ook voor het muziekstuk dat ik 2 jaar geleden schreef in opdracht van het Crematorium van Tilburg en omstreken. Ik gaf het de titel Requiem voor Tilburg. Dat deed ik eigenlijk bijna automatisch. Een requiem is een dodenmis uit het katholieke geloof. Daar horen dan ook vaste gezangen bij.

Alleen in mijn Requiem heb ik de vaste teksten helemaal losgelaten en gekozen voor een opzet zoals je deze tegenwoordig vaak ziet bij een crematie. En dus niet volgens de liturgie van de kerk. Mijn stuk bestaat uit maar 5 delen: Intrada, Lied, Intermezzo, Woorden en Afscheid.

Alleen het tweede en vierde deel hebben tekst en die staan los van welke religie dan ook. De andere delen zijn instrumentaal. Daardoor is het geschikt voor iedere dienst ongeacht de achtergrond van de overledene.

Het blijkt echter dat nog steeds veel mensen denken dat mijn requiem ook een katholieke signatuur heeft. Maar dat is dus niet zo. Misschien is het dus wel goed om eens na te denken of de titel niet veranderd moet worden.