Afgelopen weekend was het alweer 2 jaar geleden dat Hier adem ik vrij in première ging. Een productie waar ik nog steeds met enorm veel plezier aan terugdenk. Allereerst vanwege een heleboel fijne mensen die er aan meewerkten. En dan bedoel ik zowel de eerste als de tweede cast.

En dan hoor ik u denken. Huh? twee casts? Daar heb ik niks van meegekregen. En dat kan kloppen. Wat veel mensen vergeten zijn, is dat deze musical al voor corona op de planken had moeten staan. Dus in april 2020. Ik hoef denk ik niet uit te leggen dat het daar nooit van gekomen is.

Ikzelf stond zwaar hoestend en proestend op 7 maart van dat jaar nog een doorloop te dirigeren. Ik hoor het me nog zeggen: “jongens, kom niet te dichtbij, want misschien is het wel corona…hahaha”. Wat ik ook nog weet is dat er toen al mensen waren die dachten “waar is die gast mee bezig?”

Inmiddels weten we dat ik inderdaad zwaar corona had en dat ik ongetwijfeld diverse mensen zal hebben besmet. De voorstelling werd gecanceld, net als alle theaterproducties in Nederland. Twee keer hebben we een doorstart geprobeerd voordat er definitief de stekker uitging.

Pas in 2022 werd het besluit genomen om een nieuwe poging te wagen. Er kwamen nieuwe audities en ook het artistieke team was inmiddels veranderd. Uiteindelijk konden we na lang wachten onze musical op 18 april 2024 aan Tilburg presenteren. En inmiddels staan de nummers sinds een paar maanden ook op de streamingsdiensten.

Ik blijf dankbaar aan allen die dit uiteindelijk mogelijk hebben gemaakt, zowel voor, tijdens als na corona. Daarom zal Hier adem ik vrij voor mij altijd speciaal blijven.

Muziek in je moerstaal is een uitdrukking die we allemaal wel kennen. En ik heb heel lang en heel hard geroepen dat ik daar niet zo veel van moet hebben. Maar wat ik er vaak niet bij zei, was dat ik dan eigenlijk voornamelijk smartlappen bedoelde. En of dat nu uit de oude doos kwam van bijvoorbeeld Johny Jordaan of Andre Hazes, of meer uit deze tijd zoals Yves Berendse, dat maakte voor mij niet uit. Voor mij dus geen festival van het levenslied.

Maar de muziek in onze eigen taal is natuurlijk veel breder dan dat. En daar kwam ik maar weer eens achter toen we het programma voor de Proms in Den Bosch aan het samenstellen waren.

Wat bijvoorbeeld te denken van de vele mooie en intieme theaterliedjes van Toon Hermans of Paul van Vliet. En ja, ook Wim Kersten schreef ze, naast zijn vele carnavalshits. Ook deze liedjes vertellen over het leven. Maar voor mij toch ook weer op een andere muzikale wijze.

En ja, als we het dan over liedjes met een Nederlandse tekst hebben, dan kun je natuurlijk niet om Doe Maar heen. Hier in Tilburg op dit moment weer een hot item omdat er een standbeeld voor Henny Vrienten gaat komen. Ook in het filmpje hiernaast zit in een Doe Maar nummer bij mijn Nederpop Medley.

Doe Maar was natuurlijk niet de enige. Ook Toontje Lager en De Dijk waren populaire groepen die in het Nederlands zongen. En dat had je natuurlijk ook nog het dialect met als belangrijkste vertegenwoordigers Normaal en Rowen Heze.

Maar voor leuke Nederlandstalige nummers hoeven we gelukkig niet zo ver terug in de tijd. Vorig jaar speelden we op de Proms nog het nummer Stiekem van Goldband en Maan. En ook dit jaar zal er weer iets dergelijks te horen zijn.

Dat is echter nog een tijdje weg. De echte Bossche Prom vindt dit jaar plaats in het weekend van 31 oktober en de kaartverkoop is nog niet gestart. Maar als het zover is moet je niet te lang wachten. Bij het afgelopen Grand Gala hadden we 4 voorstellingen en die kaarten waren binnen een uur uitverkocht !!

We kunnen niet meer zonder lijkt het wel. “Boomers” zoals ikzelf mijmeren nog wel eens over de dagen dat het internet iets was voor nerds die de hele dag op hun kamertje naar een scherm zaten te turen. Maar vandaag de dag je werk doen zonder internet is zo goed als onmogelijk.

Mijn werk kan je grofweg in 2 stukken verdelen. Mijn activiteiten op muziekgebied en mijn werk voor het onderwijs op Sparrenhof hier in Tilburg. Op muziekgebied wil je natuurlijk graag laten horen en zien waar je mee bezig bent. En dat doe je op het World Wide Web. Veelal via Spotify en social media zoals YouTube, Facebook, Instagram, enz.

Ook mijn muziek is daar te vinden. Helaas nog niet alles, want vele opnames waar ik op meespeel zijn alleen uitgekomen op CD’s. En die kennen we haast niet meer. Ook is niet alles wat geregistreerd is meteen geschikt om online te zetten. Alhoewel de emotionele waarde voor de spelers soms belangrijker is dan een perfecte opname.

Zo ook de opnames van mijn laatste musical Frontstad uit Roermond. De opnames zijn zeker niet altijd perfect in balans, maar de cast en orkestleden hebben niet voor niets maanden aan deze productie gewerkt. Voor hen is het een blijk van waardering als ze zichzelf terug kunnen horen. En daarom zal binnenkort de muziek van Frontstad ook online te beluisteren zijn. Hiernaast een voorproefje.

Ook mijn werk op Sparrenhof gedijt heel goed bij alles wat er op internet over terug te vinden is. We draaien alweer voor het tweede schooljaar de bosdagen en deze zijn inmiddels razend populair. In feite hoeven we niet eens meer reclame te maken aangezien scholen ons inmiddels rechtstreeks benaderen.

Maar toch waren deze bosdagen nooit zo populair geworden als ze niet waren opgevallen door het combineren van de netwerken van mijn collega Rolf en die van mezelf. En dat laat maar weer eens zien hoe iets online er voor kan zorgen dat kinderen een heerlijk dagje offline kunnen zijn in het bos !!

En dat is wel even wennen. Tot op heden was ik bij mijn muziektheater-producties dirigent of componist of allebei. Soms ook initiatiefnemer. Maar nu heb ik voor het eerst de rol van artistiek leider op me genomen bij de productie Tommy Tilburg. En tot nu toe bevalt me dat eigenlijk prima.

Bemoeide ik me eerder nooit met productiezaken, nu is dat dus juist de bedoeling. En daar komt meteen een hoop bij kijken. Van planningen tot werving, en van vergaderen met allerlei groepjes tot het coördineren en meeschrijven aan een projectplan. En ik kan wel zeggen dat me dat eigenlijk goed bevalt. Tot nu toe dan toch.

En dan natuurlijk over het project zelf. Het verhaal begint steeds meer vorm te krijgen. En de eerste verkenningen muzikaal zijn ook gedaan. Dat was nog wel even een worsteling. Want bij zo’n veelzijdige platenzaak als Tommy is het best lastig om letterlijk de juiste toon te treffen.

Maar goed, dankzij mijn veelzijdige collega’s in de werkgroep komen er genoeg ideeën mijn kant in om daar op termijn een goede keuze in te maken. Een van die collega’s is Jan Wirken. De oud-directeur van het Conservatorium. En drummer natuurlijk. Samen met hem ben ik bezig om een soort van Tilburgse All-star band te vormen.

En dan moet ik ook weer denken aan mijn eigen eerste stappen in de “lichte” muziek. Die begonnen bij het Brabants Jazzorkest en eindigden bij This is Lovski. Die laatste was weer een voortzetting van Projekt Rakija. En daar ligt dan ook weer een link met vinyl. En dan beeld ik me graag in dat de albums van deze band zomaar bij Tommy hadden kunnen liggen. Als die zaak nog bestaan had.

Het stof van de gemeenteraadsverkiezingen is inmiddels neergedaald. Helaas zal ik niet terugkeren in de raad van Tilburg. Het mag duidelijk zijn dat ik dat erg jammer vind. Ik heb het raadswerk altijd met heel veel plezier gedaan en ik had nog graag 4 jaar de kunst en cultuurwereld in Tilburg vertegenwoordigd.

Maar nu moet ik dus gaan nadenken wat ik met al die vrijgekomen uren ga doen. En daar ga ik eens rustig over nadenken. Want stilzitten is niks voor mij, en dat is denk ik wel duidelijk voor iedereen die mij volgt. Het geeft ook de ruimte om dingen te gaan doen die eerder niet goed uitkwamen vanwege het raadswerk. Iets met teveel petten op en gevaar voor belangenverstrengeling.

Maar goed, ongetwijfeld komt er nog van alles op mijn pad. En laat ik niet vergeten dat ik nog met een paar hele mooie projecten bezig ben. Allereerst natuurlijk Tommy Tilburg, waar de eerste stappen zijn gezet. Er ligt inmiddels een rode draad voor het script. En met het artistieke team zijn ook de eerste stappen gezet. Het doet me een beetje denken aan het proces bij het schrijven van het nummer Krapte Snapte. Ook dat was in samenwerking met Pieter Bon en Ton Wilthagen.

Daarnaast loopt het op dit moment op Sparrenhof buitengewoon goed. Steeds meer scholen en organisaties weten het landgoed te vinden. Met name de bosdagen die ik samen met Rolf Touwen van Fontys Educatie organiseer, zijn steeds vaker en eerder volgeboekt. Tip voor diegene uit het basisonderwijs die dit leest: Geef op tijd aan als je volgends schooljaar ook zo’n bosdag wil meemaken.

Maar de bosdagen zijn niet het enige. We zijn bezig met de BSO bosdagen, speciaal in vakanties en met de bos buitenschool. Dat laatste houdt dus letterlijk in leskrijgen (of geven) in het bos en hoe je dat vorm kunt geven. Mooi dat een eerste basisschool al heeft aangegeven om mee te willen werken aan een pilot.

Dus….genoeg te doen, maar in een later stadium kan er nog wel wat bij. We gaan het zien !!