Komende maandag is het zover. De eerste repetitie van Tommy Tilburg. En dat is altijd weer een heerlijk spannend moment. Na vaak een lange voorbereiding van maanden (of soms zelfs nog langer) wordt een idee concreet. En dat doen we dan natuurlijk feestelijk met een taart.

Het afgelopen weekend waren de audities. Het begrip “luxeprobleem” kreeg daarmee een compleet nieuwe dimensie. Voor zowel hoofdrollen als bijrollen hadden we de keuze uit ontzettend veel talent. Van jong tot oud, zeer talentvolle amateurs, maar ook studenten van de diverse opleidingen in de stad zoals Fontys en Yonder en zelfs enkele professionals.

En dan moet je daar uit gaan kiezen. Pffff…..dat werd dus een van mijn lastigste vergaderingen ooit. Wikken en wegen: kan er niet nog een rol bij? Moet dat perse een man zijn? Kan het ook niet een dubbelrol worden? Klopt dat wel qua leeftijd? En dan na 360 graden overwegingen toch maar een knoop doorhakken. En dat betekent ook dat er mensen teleurgesteld moeten gaan worden.

Een mooi moment bij de audities was ook toen bedenker van het hele project, Ton Wilthagen, aanschoof bij de commissie. Je kon letterlijk de twinkeling in zijn ogen zien toen hij zich realiseerde dat een idee van een hele tijd terug, nu dus daadwerkelijk plaats ging vinden. En ik herinner me een dergelijk moment nog heel goed. Dat was namelijk toen ik in theater De Nieuwe Vorst de aankondiging deed dat ik het muziektheaterstuk Moordhoek ging maken.

Maar goed, komende maandag is dan het moment dat de cast het script voor het eerst gaat lezen. Ze krijgen ook wat (midi) fragmenten te horen van de muziek die ik al af heb. We zijn er nog niet helemaal, want we missen nog wel 1 of 2 jonge jongens/mannen. Maar die gaan we ongetwijfeld ook nog vinden.

Het muziekfragment dat hiernaast te horen is, heb ik niet geschreven natuurlijk. Maar het heeft wel degelijk met de voorstelling te maken. En daarnaast is het ook een van mijn persoonlijke favorieten uit mijn jeugd.