De creatievelingen onder ons zullen de titel wel herkennen. Inspiratie, datgene wat je nodig hebt om iets te creëren. Of het nu een beeld, een schilderij of een muziekstuk is. Zonder inspiratie komt er niets tot stand.

Het vervelende is, dat inspiratie niet iets is wat je naar believen op kunt roepen. Het is iets ongrijpbaars. Het komt en het gaat op de gekste momenten. Zo heb je een fantastisch idee net op het moment dat je op de fiets zit. En tegen de tijd dat je thuis bent om het op te schrijven, of anders vast te leggen, is het verdwenen.

We kennen allemaal wel het verhaal van de schrijver die een kladblokje heeft liggen op zijn nachtkastje. Menig droom is zo toch nog vastgelegd, omdat het meteen genoteerd kon worden. En dat is voor mij persoonlijk een beetje een lastige. Ik ken componisten die theoretisch zo goed zijn dat ze een melodie meteen op een briefje kunnen noteren. Helaas voor mij, ben ik wat dat betreft toch gebonden aan een piano. Ik schrijf, terwijl ik speel en op die manier ontstaat bij mij muziek.

De reden dat mijn blog deze keer dit onderwerp heeft, is dat ik na lange tijd weer begonnen ben met componeren. De laatste compositie is alweer zo’n dikke anderhalf jaar geleden. Daarna heb ik eigenlijk alleen maar arrangementen gemaakt. Maar met twee muziektheaterproducties op komst werd het tijd om zelf weer muziek te schrijven.

En dat liep zoals het eigenlijk heel vaak loopt. Een stuk kwam heel snel in me op en was gebaseerd op een idee dat ik ooit eerder had. Met wat passen en meten en door zang met gesproken tekst te combineren, kwam daar een interessant stuk uit.

Optimistisch gestemd, werkte ik verder aan wat een duet moest worden, maar na zo’n 2,5 uur werken stopte ik ermee. Twijfel was gezaaid. En dan laat ik het even liggen. Morgen ga ik het maar eens terugluisteren, want dat kan als je het meteen op een geluidskaart van je computer opslaat.

De kans dat het daarna de digitale prullenbak ingaat is groter dan dat het nog iets wordt. Gek genoeg weet je het eigenlijk zelf al vaak als de inspiratie eventjes is vervlogen. En dan is het wachten op het moment tot er weer iets in mijn hoofd opborrelt. Hopelijk zit ik dan achter mijn piano om er meteen mee aan de slag te gaan. Ik weet nog dat dat het geval was bij het nummer hiernaast.