Tradities heb ik nooit zoveel mee. Begrijp me niet verkeerd, want van kinds af aan ben ik al geïnteresseerd geweest in geschiedenis en de gewoontes en gebruiken van mijn omgeving. Maar dat was altijd meer een academische belangstelling.
Persoonlijk heb ik namelijk helemaal niets dweperigs met tradities. Sterker nog; het roept tegenwoordig soms zelfs weerstand op. Ik denk dat de oorzaak daarvan vooral ligt in het feit dat sommige mensen te krampachtig willen vasthouden aan tradities. Zelfs als dat ten koste gaat van gevoelens van onze medemens.
Dat wil niet zeggen dat ik alle tradities afkeur natuurlijk. Zo vind ik de carnavalstraditie die we hier in het zuiden hebben hartstikke leuk. En ook daar zien we dat er toch dingen veranderen. Zo was het een aantal jaar geleden echt een mannen bolwerk. En nu zie je dat er langzaamaan er steeds meer vrouwen bij betrokken worden. Het mag wat mij betreft alleen nog wat sneller.
En dan heb je natuurlijk ook de muzikale traditie met carnaval. Ik heb er zelf net een achter de rug met vier geweldige voorstellingen van het Grand Gala du Kwek in Oeteldonk. En ook daar zie je in de muziekkeuze dat tradities heel langzaam gaan schuiven zonder dat de echte Oeteldonkse carnavalsmuziek verdwijnt natuurlijk.
Tot slot iets wat ook een traditie lijkt te worden, en dat is het feit dat ik in 5 jaar tijd al 3 keer met griep zit opgescheept net voor de carnaval. En laat dat nu een traditie zijn die ik heel graag wil afschaffen.
Dus…..resumerend…tradities kunnen prachtig zijn maar ze vormen een onderdeel van onze kunst en cultuur en die veranderen nu eenmaal eens in de zoveel tijd !!
Als kunst jouw cultuur is
