Dat zie ik als ik tijdens het schrijven van mijn blog naar buiten kijk. Een grote witte wereld. Op het oog een prachtig gezicht, maar voor mij heeft het helaas wat meer vervelende consequenties. En dat heeft dan weer alles met de gladheid te maken die ook bij dat mooie plaatje hoort.

Sinds vorig jaar is bekend wat de problemen met mijn evenwicht veroorzaakt. En dat is PPPD, oftewel Persisterende Positionele Perceptie Duizeligheid. Symptomen zijn een constant gevoel van onbalans en de daarbij behorende onzekerheid qua evenwicht. Tsja, en dan helpt sneeuw en gladheid daar niet bepaald bij. Ik merk ook dat het behoorlijk wat doet in mijn hersenen, met soms hoofdpijn en misselijkheid als bijkomende klachten.

Fietsen is nu geen optie en lopen gaat ook heel moeilijk. Dus blijven we maar thuis, hopende dat het niet al te lang gaat duren. Nu heb ik op dit moment behoorlijk wat arrangeer- en schrijfwerk liggen, dus ik hoef me niet te vervelen.

Veel van dat geschrijf staat in het teken van carnaval. Afgelopen weekend was het Zumme Zingen. Ik doe daar altijd met mijn eigen vriendengroep aan mee als CV Confetti. Daarnaast word ik al jaren gevraagd om het winnende nummer te arrangeren voor de hofkapel hier in Kruikenstad.

Maar ook ligt er nog wat werk voor het Grand Gala du Kwek in Oeteldonk. Daar arrangeer ik niet alleen het echte Oeteldonkse werk, maar ook bestaande nummers waar dan weer eigen teksten door de zangers op worden gemaakt. En dat levert vaak grappige nummers en medleys op, zoals te horen in de K3 Medley hiernaast.

Ik schuifel dus maar door de sneeuw in mijn tuin naar mijn studio, en schrijf gestaag door. En als het dan gaat dooien, kan ik weer naar buiten.