Vandaag werd bekend dat de inschrijving is geopend voor de audities van Tommy Tilburg. De rockopera over de bekende Tilburgse platenzaak die over een ruim jaar in première zal gaan in popzaal 013. En ik ben enorm trots dat ik die kar mag gaan trekken als artistiek leider.

Het wordt een verhaal over jongeren. Jongeren van toen en jongeren van nu. Generatie X ontmoet Generatie Z. En hoe kun je dat beter tot leven brengen dan door middel van muziek. Dat was immers ook waar iedereen Tommy van kende.

De platenzaak onderscheidde zich door kwaliteit boven populariteit te stellen. Mede daardoor werd de zaak ook erkend door de kenners van o.a. het muziektijdschrift OOR. De muziek die wij voor Tommy Tilburg gaan schrijven is daar ook door geïnspireerd. Verwacht Punk, New Wave, Rock. Maar ook Rap en Hiphop.

Natuurlijk gaat deze muziek gespeeld worden door een uitgebreide live band met blazers. En ook hier hanteren we weer het principe van jongeren van toen en nu. Alleen zullen in dit geval de jongeren van toen al wel een bepaalde leeftijd hebben natuurlijk.

Tot slot wil ik nog benadrukken dat we zeker ook op zoek zijn naar een aantal talenten op het gebied van dans. Binnen de cast van zo’n 25 spelers is er ook plaats ingeruimd voor een kleine groep specialisten op dansgebied die natuurlijk ook hun partijtje kunnen meezingen.

Dus, lijkt het je leuk om de grote zaal van 013 op z’n kop te zetten met een groep enthousiaste medespelers? Meld je dan vooral aan via de website van Stichting Muziektheater Tilburg. We zijn op zoek naar talent van diverse leeftijden en stijlen. Ik hoop velen van jullie te zien bij de audities voor de opvolger van mijn vorige productie Hier adem ik vrij:

Tommy Tilburg !!

Kabbelend gaat het leven voort. Althans, zo lijkt het toch een beetje voor mij. Langzaamaan is het idee ingedaald dat ik op het politieke vlak geen rol meer speel in ons dorp Tilburg. Ik mis de politiek wel, maar geniet toch ook wel van die grote hoop vrije tijd die het oplevert.

Ik begin me ook af te vragen hoe lang het thuisfront dit nog allemaal prima vind. De laatste maand dat ik elke week 4 avonden thuis was, moet ergens rond 1989 zijn geweest. Da’s natuurlijk wel even wennen.

Dat ik verder geen grote producties heb in 2026 speelt natuurlijk ook mee. Maar dat wil niet zeggen dat het in mijn hoofd niet broeit. Er staan immers nog wel wat dingen op de rol. En binnen afzienbare tijd moet ik gaan beginnen met het componeren van de muziek voor Tommy Tilburg.

Dus doe ik het allemaal nog maar even lekker op mijn gemak. Een beetje de administratie bijwerken. Wat arrangeren. Overlegje hier en vergadering daar. Ik kom mijn tijd wel door. De enige plek waar het vol gas gaat, is Sparrenhof. Met name de bosdagen lopen bijzonder goed.

Dacht ik eraan om een week geleden reclame te gaan maken voor de bosdagen na de zomervakantie, zitten alle donderdagen tot de herfstvakantie al weer vol. Na de herfstvakantie gaan we ook starten met bosdagen op woensdagen. Dus als leerkrachten dit lezen, ga dan vooral naar de site van Sparrenhof en schrijf zo snel mogelijk in. Ook voor het voorjaar kun je je al opgeven.

Voor nu laat ik het leven maar lekker voortkabbelen, en bereid ik me alvast maar voor op de operatie die half augustus gaat plaatsvinden. En ik luister nog maar eens naar een van mijn arrangementen van vroeger

Onlangs kwamen de opnames van de Echte Bossche Prom en het Grand Gala du Kwek online te staan. Jullie hebben een paar opnames al kunnen beluisteren in de filmpjes bij mijn blogs de afgelopen weken. Er is ook een bijzondere bij die ik nog met jullie wil delen. En dat is een mash-up van echte Oeteldonkse carnavalsliedjes met aria’s uit bekende opera’s.

Ikzelf kwam voor het eerst in aanraking met mash-ups toen ik het programma mocht arrangeren voor Kamerata Zuid in samenwerking met de band Memphis Maniacs. Deze band had als handelsmerk dat ze diverse popnummers met elkaar vermengden. Dat is namelijk typisch voor een mash-up. Je husselt twee of meer nummers door elkaar en zorgt ervoor dat het klinkt als één nummer in dezelfde toonsoort en hetzelfde tempo.

Voor dit project hadden we telkens pop, klassiek en filmmuziek vermengd zodat er een hele bijzondere mix ontstond. Een van de mooiste was het stuk Game of House Macabre. Een samensmelting van de themamuziek van Game of Thrones, de Danse Macabre en House of the Rising Sun.

De volgende mash-ups die ik leerde kennen, waren de ouvertures van het Grand Gala du Kwek. Hele leuke combinaties van Oeteldonkse carnavalsmuziek en klassiek geschreven door mijn collega Sjef Ipskamp. Deze ouvertures waren altijd instrumentaal maar desalniettemin zeer herkenbaar voor het publiek.

En ja, dan is de volgende stap natuurlijk dat je diezelfde liedjes gaat vermengen met opera muziek. En dat is precies wat ik samen met Marjolijn Verhagen deed voor het afgelopen Grand Gala. Het liedje voor de prins, Wauw wa bende mooi, Ik ken munne meens nie veine en Goai ut mar aon de buurvrouw vragen. Onvervalst Oeteldonks vermengd met muziek van Mozart, Bizet en Verdi.

Tot nu toe was het bij het schrijven van muziek voor mij altijd niet zo ingewikkeld. Ik was bezig met een project en daar arrangeerde of componeerde ik muziek voor. Al dan niet in overleg met een schrijver of meerdere schrijvers. Zo lag de focus altijd bij een ding.

Op dit moment is daar echter geen sprake van. Door allerlei ontwikkelingen ben ik nu sowieso met 3 en soms zelfs met 4 projecten bezig. En ik kan nu niet zeggen dat die allemaal in elkaars verlengde liggen qua stijl. Begrijp met niet verkeerd, dit is zeker niet om te klagen. Stuk voor stuk is het hartstikke leuk om mee bezig te zijn.

Zo had ik gisteren een brainstormsessie met de schrijvers van Tommy Tilburg, Pieter Bon en Frank van Pamelen. De eerste acte is af en ik kan volle bak aan de gang om de muziek te gaan schrijven. En daar heb ik erg veel zin in.

Op het gebied van componeren is dit echter niet de enige productie. Ook voor een andere, waar ik even nog niet teveel over kwijt kan, moest al een stukje gecomponeerd worden. Dit is nodig om voldoende fondsen binnen te halen en om te kunnen laten horen aan geïnteresseerde theaters.

En dan heb je natuurlijk nog het nodige arrangeerwerk. In het verleden arrangeerde ik samen met Sjef Ipskamp voor de Koninklijke in Den Bosch. Maar helaas is Sjef afgelopen november overleden en komt het overgrote deel van het arrangeerwerk dus op mij neer.

Maar zoals ik al zei, zeker geen reden om te klagen. Het is gewoon heel leuk om mee bezig te zijn. Zeker als het nummers zijn zoals in het filmpje hiernaast. Die dan ook nog eens prachtig vertolkt worden.

Het is alweer even geleden dat ik een update schreef over mijn gezondheid. Heel raar is dat niet, want ik hoor al jaren dat ik niet meer geholpen kan worden. Mijn longcapaciteit zit inmiddels onder de 50% en mijn evenwichtsprobleem blijft ook onveranderd. Tot afgelopen vrijdag.

Ik had bij de huisarts aangegeven of het niet mogelijk was dat er weer een keer een scan gemaakt kon worden van mijn borstholte. Gewoon om te kijken of er nog niet meer verschoven was daar. Dus moest ik weer het hele traject van de obesitas kliniek in want dan wilde ze meteen ook weten of er toch niet wat meer gedaan kon worden aan mijn gewicht.

En afgelopen vrijdag zat ik dus bij dezelfde chirurg als zo’n 4 jaar geleden, toen ik te horen kreeg dat een operatie voor mij te risicovol was. Maar deze keer had hij een andere boodschap. Met een brede lach op zijn gezicht wist hij mij te vertellen dat ze het gingen doen!! Ik kon geopereerd worden. Het zou niet makkelijk worden, maar door de medische vooruitgang was het nu wel mogelijk.

Eerst worden mijn maag en darmen teruggebracht naar mijn buikholte, waar ze horen (mijn maag zit nu ondersteboven achter mijn hart). En daarna krijg ik meteen een maagverkleining om zo wat te doen aan mijn overgewicht. Jullie kunnen je de verbazing op mijn gezicht wel voor stellen. Hier had ik niet op gerekend.

Eind augustus gaat het gebeuren. Ik zal wel een tijdje uit de running zijn want dit is geen alledaagse operatie. En hoe het leven daarna er uit gaat zien? Ik heb nog geen idee. Ik ben al zolang gewend om te leven met allerlei beperkingen dat ik daar nog niet echt bij heb stilgestaan. Springen op een podium zal het wel niet meer gaan worden. Maar met meer ruimte in mijn borstholte om te ademen en met een stuk minder kilo’s zal het er ongetwijfeld op vooruit gaan.

Benieuwd hoe ik me voel als ik het komende grote concert ga dirigeren. Dat wordt eind oktober de Echte Bossche Prom. Hopelijk is dan de titel van dit nummer uit het afgelopen Grand Gala du Kwek in het filmpje hiernaast, niet meer van toepassing😉.