Aangezien het op het overige artistieke front een beetje stil is, blijf ik als onderwerp van mijn blogs maar een beetje hangen bij mijn nieuwe club in Den Bosch. De reden? Op het gebied van populaire muziek ben ik met iets bezig in een nieuwe band en muziekstijl, maar ik zal toch echt moeten wachten tot de leading man van dat onderwerp zelf als eerste naar buiten komt. First things first uiteraard. En dan een ander groot werkgebied van mij: de musical. Ook hier geldt: van dat front nichts neues. De grote producties zijn allemaal uitgesteld en aangezien iedereen zijn producties heeft opgeschoven, is het wachten tot je weer in het theater terecht kunt. Gelukkig is de eerste borrel van een van de producties al wel weer aangekondigd. Dan is er nog iets met achtergrondmuziek en straattheater, maar dat zal pas deze zomer duidelijk worden. Dussss…..

Houd ik me nu vooral bezig met nadenken over repertoire en projecten die ik op korte termijn en in de toekomst kan gaan doen met de Koninklijke in Den Bosch. En ik kan gelukkig zeggen dat dat geen straf is. Er is inmiddels een overleg groepje over het programma en over stukken, en daar komen hele leuke ideeen naar voren. Een van de richtingen is de popmuziek van de afgelopen 10 jaar. Een voorproefje was al te horen in mijn blog van vorige week. Maar daarnaast kwamen ineens een aantal titels bovendrijven die een onvervalst sentiment opriepen. Namelijk TV en filmmuziek van toch wel een aantal jaartjes geleden. Daarom in deze blog niet de gebruikelijke foto en een filmpje, maar twee filmpjes. Eentje van een serie waar je vroeger voor thuis bleef en een fragment van een mars uit een beroemde oorlogsfilm. En dat zijn slechts twee voorbeelden. Aan mij de keus uit al dat moois om een mooi programma te gaan samenstellen.

Techno voor Harmonie orkest. Ok, ok, da’s natuurlijk geen nieuwe muziekstijl. Maar toch…. om nu te zeggen dat ik al heel veel techno muziek voor Harmonie orkest heb gehoord? Nee ! Dus mag je toch wel spreken van een nieuwe stijl. Niet in de laatste plaats omdat het veel omdenken vraagt. Muzikanten in een harmonie orkest zijn niet gewend om vele maten lang eenzelfde motief te spelen, laat staan een heel muziekstuk. Daar moet je dus iets mee. Een laptop met samples hoor je niet klagen als een pompende bas zo’n 6 minuten doorgaat, maar of je bastuba sectie in het orkest hier op zit te wachten, is nog maar de vraag. Weliswaar kun je je mensen nog warm krijgen om het op een optreden te spelen, maar hoe pak je het op een repetitie aan zonder verveling of teleurstelling??

Veel dus om over na te denken. Maar tegelijkertijd ook weer een hele leuke uitdaging. Zowel om het te schrijven als om het in te gaan studeren. En dan moet ik zeggen dat het geen nadeel is dat ik jarenlang voor de klas heb gestaan in het voortgezet onderwijs. Als je 3 VMBO warm kunt krijgen om een compleet muziekstuk op een keyboard te spelen, dan moet dit bij een orkest waar mensen graag in spelen toch ook lukken. Inmiddels ligt er dan ook een compleet stappenplan klaar om het nummer Slip van DJ Deadmau5 met mijn orkest in te studeren. Dus nog niet meteen het hele nummer, maar eerst de nodige bouwstenen. Waar het dan uiteindelijk naar toe moet, is te beluisteren in de versie van het Duitse straatorkest Meute, hiernaast te bewonderen. Ik houd jullie op de hoogte van de vooruitgang.

Gisteren was het dan zover, mijn debuut als dirigent van de Koninklijke Harmonie ‘s Hertogenbosch. Helaas nog gepaard met wat kleine strubbelingen, met name op kleding gebied. Want natuurlijk was ik weer eens te laat met checken of ik eigenlijk nog wel een zwarte smoking/pak had hangen dat paste om te dirigeren. Proberen of het pak van zo’n 8 jaar geleden nog de juiste maat had, was een vrij zinloze exercitie, dus toog ik zo’n anderhalve week geleden naar de winkel voor iets nieuws. Maar ja, wist ik veel dat na corona er meer tijd voor nodig was dan 1 middag, om volledig gekleed de winkel uit te wandelen?? Dat gaat dus tegenwoordig niet meer zo. Voordeel is wel, dat er dadelijk een prachtig kostuum op maat klaar is, maar gisteren moest ik dus nog het nodige improviseren. Wel met gave nieuwe patta’s, dat dan weer wel!

Maar goed, ik dwaal af. Om ongeveer kwart voor twaalf marcheerde ik met mijn club het Jheronymus Bosch Art Centre binnen in Den Bosch. Tijdens het spelen van de eerste mars werd de oranje bitter uitgedeeld. Hierna volgde de speech van burgemeester Mikkers om Koningsdag in te luiden, en onze koning te felicteren met zijn 55e verjaardag. Maar daar bleef het niet bij. Tot mijn verrassing richtte hij ook het woord tot mij, om mij op een bijzonder hartelijke manier welkom te heten als nieuwe dirigent van zijn Koninklijke Harmonie. Met de opmerking dat het geen sinecure was om mijn voorganger, Sjef Ipskamp, op te volgen, wenste hij mij bijzonder veel succes de komende jaren en sprak het vertrouwen uit dat dat helemaal zou gaan lukken. Dit alles gaf mij een bijzonder warm gevoel van welkom. Later werd dat nog eens bevestigd door de verschillende aanwezige gasten. Den Bosch, dankjewel voor dit debuut. Het maakt dat ik mijn uiterste best ga doen, om vele mooie dingen met de harmonie te gaan realiseren de komende jaren. Bijvoorbeeld een speciaal stuk voor Koningsdag dat ik ooit voor symfonie orkest schreef. Over een jaar te beluisteren door een harmonie orkest !!

Een plek onder de zon..De eerste regel van een voor velen bekend liedje. Na twee jaar zuinig leven vanwege ietwat tegenvallende inkomsten (understatement of the year), kan ik nu zeggen dat het financieel gelukkig weer wat beter op de rails staat. Het enige wat nog ontbreekt is een goed gevulde spaarrekening, zoals ik gewend was voor Corona. Maar hé, niet getreurd … het feit dat ik die leeg kon plunderen tijdens Corona heeft er maar mooi voor gezorgd dat ik door kon met mijn passie zonder bijbaantjes te moeten nemen.

Maar even terug naar dat eigen huis. De bedoeling was dus dat ik een eigen muziekstudio zou bouwen in het knusse bijgebouwtje in mijn tuin. Plannen lagen er al, en een eerste raming van de kosten was ook al gemaakt. Onnodig te vertellen dat dat feestje niet doorging. Maar nu begint het toch wel weer te kriebelen. Al jarenlang zit ik te ploeteren op zolder of in een klein bijkamertje. Hoe fijn zou het zijn om in een eigen studio in de tuin te kunnen werken. Keukenblokje erin met een goed espresso apparaat, koelkastje erbij voor een lekker wij….eh sapje, en lekker pauzeren op de veranda in het zonnetje. Wachten tot ik voldoende heb gespaard kan natuurlijk, maar ik ga toch eens kijken of er geen andere manieren zijn. Tips zijn welkom, ook over goede klussers, aannemers of ander dergelijk werkvolk, want zelf kan ik nog geen schilderij ophangen

PS in eerste instantie wilde ik het clipje van het lied Een eigen huis bijvoegen, maar ik vind dat echt een …….nummer. Dus heb ik een alternatief van een van mijn favoriete bands uitgezocht, dat ook over een huis gaat.

Dat was ik vorige week vrijdag toch wel. Ik durf van mezelf te beweren, dat ik een behoorlijke dosis zelfvertrouwen heb opgebouwd de laatste jaren. Zeker op een podium. Maar voor het eerst sinds lange tijd, had ik toch wel een beetje de kriebels. Wat was namelijk het geval: ik was gevraagd om een goede vriend en zijn vriendin te trouwen!! Niet als een BABS (Bijzonder Ambtenaar Burgerlijke Stand), want voor de wet waren ze al getrouwd, maar als een bijzondere soort pastoor zal ik maar zeggen. Jawel, ik mocht hun huwelijk als het ware inzegenen in de prachtige Hasseltse Kapel hier in Tilburg. Compleet met geloften, en ringen, en met de magische woorden: “Ja ik wil”. Uiteraard had ik ook op bijzonder smaakvolle wijze daarvoor uit de doeken gedaan hoe het kersverse echtpaar elkaar had leren kennen. En dat dat op een theatrale manier, met de nodige kwinkslagen werd voorgedragen, spreekt natuurlijk vanzelf. Daarom hadden ze ook voor mij gekozen. Gelukkig voor mij viel de hele dienst ook in goede aarde bij de familie en vrienden.

Wat de dag ook een mooi feestelijk tintje gaf, was dat bijna alle muzikanten van This Is Lovski na de plechtigheid aanwezig waren op het feest. Ikzelf heb dit weerzien als bijzonder prettig ervaren, en hoewel we allen wisten dat de good old times van voor Corona niet meer terug zouden keren, was dit geen belemmering om met elkaar nog eens te klinken op de geweldige tijd die we met z’n allen hebben beleefd. Ik voelde me een rijk mens op het eind van die prachtige dag. Dankjewel Peter en Sanne, en dat jullie nog lang en gelukkig samen mogen zijn!!