Na 2 jaar Corona en na een jaar bijna te hebben stilgestaan, raast mijn leven zich op dit moment weer voort met de snelheid van een TGV. Een heel onwerkelijk gevoel, en ik moet er ook best wel aan wennen. De laatste maanden kon ik het ene na het ander goede nieuws melden dat ik weer volle bak aan de gang was, met als hoogtepunt de verkiezingen een week geleden. En dat is wennen. Vroeger draaide ik mijn hand niet om voor een werkweek van minstens 80 uur. Maar nu heb ik toch wel wat moeite met dit tempo. Doordat ik een jaar heel bedachtzaam aan ideeën kon werken, ben ik nu soms bang dat ik zo snel ga, dat ik mooie dingen voorbij flits, zonder ze op te merken. Voor mij een heel nieuwe ervaring.

Des te mooier was het gesprek dat ik gistermiddag had met 5 vrouwen over een idee dat is ontstaan in Coronatijd. Dat idee behelst een muziektheaterproductie met een kleine cast, een klein orkestje, bestemd voor de Nederlandse en Vlaamse theaters. Jawel, mijn eerste professionele productie. Had ik nog twijfels of ik deze door zou moeten zetten, zeker nu ik het weer hartstikke druk heb, dan zijn deze na die brainstorm helemaal verdwenen. Dit moet ik gaan maken, ik kan simpelweg niet anders. En het hoeft niet snel, als het maar kwaliteit heeft. Ik wil er nog niet al te veel over kwijt… maar een eerste muzikale (digitale) schets en een sfeerfoto wil ik hier al wel posten…..wordt vervolgd !!

Het risico zat erin. Eens zou het gaan gebeuren: het feit dat mijn blog de donderdag niet zou halen. Mijn trouwe volgers zullen gemerkt hebben dat er vandaag (of eigenlijk gisteren, aangezien ik dit in het holst van de nacht zit te typen) geen blog te vinden was. Hoe dat kwam is eigenlijk voor mij gewoon heel fijn nieuws. Mijn partij, GroenLinks, kwam bij de gemeenteraadsverkiezingen als grote winnaar uit de bus. Maar liefst 10 zetels wisten we binnen te halen, en dat zorgde voor ongekende situaties op de donderdagochtend. Ineens moest er van alles besproken worden door de nieuwe fractie aangezien wij dus in de lead zijn bij de vorming van een nieuw college. En er moest natuurlijk nog een beetje feest gevierd worden. Dit alles zorgde ervoor dat er dus even alle tijd bij inschoot om een blog te schrijven, dat moest helemaal op het eind van de dag nog even geregeld worden. Bij deze dus.

Ik mag de komende 4 jaar dus aan de slag als raadslid hiet in Tilburg. Een momentum wat ik uiteraard zal aangrijpen om de Kunst en cultuur sector hier te versterken. Voor diegene die nieuwsgierig zijn hoe ik dat wil gaan doen, zou ik zeggen: blijf mijn blogs volgen, want daar  zal ongetwijfeld het nodige te lezen zijn. Voor diegene die op mij en GroenLinks hebben gestemd, dank voor het vertrouwen, we zullen het niet beschamen.

Tilburgs Geluk….De slogan van Groenlinks voor de komende gemeenteraadsverkiezingen. Een mooi streven waar ik graag voor ga. Als je dan ook nog weet dat de titel van het verkiezingsprogramma is “In Tilburg ademt iedereen vrij”, dan is de link snel gelegd naar waar ik gelukkig van wordt, en dat is dat ergens de komende jaren mijn musical Hier adem ik vrij te zien zal zijn in de Tilburgse schouwburg.

Als ik dit schrijf voor mijn wekelijkse blog, is het de avond dat in Roermond mijn andere musical, Muziektheater Cuypers in premiere zou zijn gegaan, tenminste als Corona geen roet in het eten had gegooid. Het markeert een periode die ik achter me hoop te laten. Een periode waarin mijn geliefde Kunst en Cultuur sector grote offers heeft gebracht, om met name de zorg niet te laten ontsporen. Des te belangrijker dat nu de politiek opstaat om deze sector op alle fronten te steunen, zodat ze weer tot volle bloei kan komen en gaat zorgen voor bruisende steden en dorpen. Want ik denk dat ik niet de enige ben die gelukkig wordt van al dat moois dat in de studio’s en ateliers van Tilburg wordt gemaakt, maar dat ook de Tilburgse bevolking weer snakt naar de nodige beleving en verwondering in de musea, op de podia en zomaar op een hoek van de straat.

Hier in Tilburg wil ik me daar ten volle voor gaan inzetten als raadslid voor GroenLinks, en jullie kunnen me daarbij steunen met jullie stem bij de verkiezingen volgende week op 14, 15 en 16 maart. Je vind me bij lijst 3 op plek 5.

Het heeft even geduurd voordat ik het officieel mocht bekend maken, maar vandaag is het eindelijk zover. Met ingang van deze maand ben ik de nieuwe dirigent van Koninklijke Harmonie ‘s Hertogenbosch !! Dat het zo lang heeft geduurd heeft alles te maken met het afscheid van mijn voorganger, Sjef Ipskamp. Sjef is meer dan 40 jaar dirigent geweest van deze club en dat verdiende uiteraard een afschied met alle egards. Door Corona bleef het lang onduidelijk of dat gerealiseerd kon worden, maar afgelopen vrijdag dirigeerde Sjef voor de laatste keer het Grand Gala du Kwek, een traditie waarvan hijzelf aan de wieg stond, samen met dit prachtige orkest. Aan mij nu de mooie taak om dit voort te zetten, en zoals de Amerikanen zo mooi zeggen : “That are big shoes to fill.” Gelukkig was de ontvangst door bestuur en leden dusdanig warm en hartelijk, dat ik alle vertrouwen heb, dat dit gaat lukken. 

Een van de taken die mij te wachten staan is het schrijven van de arrangementen voor het orkest, waarbij de nadruk zal liggen op de vele genres binnen de populaire muziek. Daarnaast blijft het natuurlijk een uitdaging om ook jongeren te blijven inspireren voor de blaasmuziek. De combinatie van deze twee maken het voor mij zo interessant om naast gebaande paden, ook nieuwe wegen in te slaan. Bij het bestuur en een aantal leden heb ik hierover al een tip van de sluier mogen oplichten. De enthousiaste reacties die ik daarop mocht ontvangen, waren voor mij de bevestiging dat ik weer aan een heel mooi avontuur mag beginnen. Een avontuur dat natuurlijk te volgen zal zijn via mijn blogs.

Afgelopen weekend vroeg iemand me hoe ik nu terugkeek op al die maatregelen waar mijn collega’s en ik de laatste 2 jaar door getroffen waren. Mijn antwoord kwam eigenlijk heel snel: dat ik het zonde vond om energie te verspillen aan iets wat al gebeurd was en wat ik toch niet meer kon veranderen. Ik wil gewoon weer vooruitkijken en de kansen pakken die op mijn pad komen. Iets wat ik al 30 jaar doe sinds mijn afstuderen in 1992. En dat deed me weer denken aan de diploma’s die ik destijds heb behaald: AMV/Schoolmuziek oftewel docent muziek; Docerend Musicus Bastuba met een aantekening Trombone;  en een Praktijk diploma Harmonie- en Fanfare directie . En vervolgens bedacht ik me wat ik nu eigenlijk nog doe.

Om maar te beginnen met doceren, daar ben ik een jaar geleden helemaal mee gestopt. Wel ben ik inmiddels werkzaam als artistiek directeur in de Kinderopvang. Bastuba lessen geef ik ook al jaren niet meer. Spelen nog wel, maar dan ook weer geen klassiek, waar ik voor opgeleid ben. De komende weken duik ik weer de studio in om de nodige tuba lijntjes in oude stijl New Orleans in te spelen (videootje voor de sfeer). Ook speel ik veel meer trombone en ook dat weer in allerlei stijlen. En tot slot heb ik al meer dan 10 jaar geen harmonieorkest meer gedirigeerd. Maar daar gaat verandering in komen. Binnenkort zul je mij weer tegenkomen als vaste dirigent bij een prachtig orkest.

Voor arrangeren en componeren heb ik geen diploma en ook het musicalwereldje ben ik bewust bekwaam ongediplomeerd ingerold. Ik wil maar zeggen, kijk vooruit en doe de dingen die je leuk vind. Waar een deur dichtgaat, gaan een paar ramen open (maar als directeur van een kinderopvang moet ik je officieel wel zeggen dat je niet door ramen mag klimmen….)