De afgelopen jaren hebben zich al heel wat arrangementen op de spreekwoordelijke plank verzameld. Velen zijn helaas maar een of twee keer uitgevoerd. Nu ben ik al even bezig om eens te bekijken of ik daar niet meer mee kan. Ik heb inmiddels al wat composities bij een uitgeversplatform in de etalage staan (kijk maar eens bij Sonolize ) en ook al een arrangement van een klassiek werk. Bij die laatste is het geen probleem qua rechten, omdat Dvorak al meer dan 70 jaar geleden is overleden. Bij moderne muziek ligt dat wel even anders. En laat ik daar nu net de meeste arrangementen van hebben, zowel van popmuziek, musical als filmmuziek. Of zoals in het filmpje met een compilatie hiernaast: een mengvorm van die drie. Ik ben eens voorzichtig gaan kijken of het toch niet mogelijk is om dit arrangement (en andere ook natuurlijk) te koop aan te bieden, maar ik kwam er als snel achter dat het niet zo simpel is om te achterhalen wie nu eigenlijk rechthebbende is van wat. Formeel moet je namelijk toestemming hebben op het artistieke vlak om muziek te bewerken, nog los van de financien; dat is weer een hoofdstuk apart. Ik heb ook Buma/stemra al gemaild, maar daar werd ik ook niet echt wijzer van. Stiekem is er al heel wat tijd in gaan zitten en ben ik nog niet veel verder…..dus…mocht iemand de gouden tip hebben? Laat maar weten. En mocht je nu meer van het arrangement willen horen dan alleen de compilatie? Via deze link van Moulin Rouge kun het je hele arrangement beluisteren.

Een dubbele boodschap voor 2022 wat mij betreft. Allereerst maar het goede nieuws. Het is niet alleen een nieuw jaar, maar voor mij gaan er ook een aantal nieuwe dingen beginnen. In februari ga ik starten met een nieuwe baan hier in Tilburg. Het fijne daarvan is, dat deze een hoop druk op mijn financiele situatie weg gaat nemen, en dat geeft rust natuurlijk. In maart start ik bij een voor mij nieuw orkest als vaste dirigent. Het mooie is dat ik bij dit orkest zowel mijn dirigeer- als arrangeer en componeer kwaliteiten mag gaan inzetten. En in april start ik hopelijk als nieuw fractielid van GroenLinks in de gemeenteraad van Tilburg. Deze is nog niet zeker natuurlijk, daarvoor moeten eerst de nodige stemmen binnengehaald worden. Houd mijn social media kanalen in de gaten om te zien waar ik precies aan het werk ga.

Het dubbele gevoel zit hem vooral in het feit dat ik in 2022 flinkt wat minder van mijn eigen werk in het theater zal horen dan dat oorspronkelijk gepland was. Berichtte ik in de zomer nog dat ik in 2022 vier grote musical producties had; inmiddels zijn er dat al 2 minder en zijn de andere 2 een grote onzekere factor geworden. Waar dat het meeste pijn doet, is iedere keer als ik op TV weer zo’n stream concert zie. “Jullie wel”, is dan mijn gedachte, en hoewel ik het die collega’s van harte gun, branden de tranen achter mijn ogen en voel ik de pijn en het gemis om mijn muziek op een podium te horen. Hopelijk hoef ik dit over een jaar niet nog een keer te schrijven.

En weer ligt een corona jaar achter ons. Een jaar waarin ik vooral veel heb nagedacht over hoe ik mijn verdere werkzame leven in wil gaan vullen. Tijd heb ik daar in ieder geval genoeg voor gehad. Een van de conclusies is dat volledig mijn boterham verdienen als componist/arrangeur, er vooralsnog niet in zal zitten. Daarvoor is de toekomst in Nederland te onzeker en helaas niet alleen door Corona. Het afgelopen jaar heeft me ook laten zien dat Kunst en Cultuur in dit land structureel teveel als hobby wordt beschouwd. Terwijl bijvoorbeeld in Belgie de Raad van State de regering daar duidelijk maakt, dat een sluiting van theaters en concertzalen onrechtmatig is. Iets dergelijks zie ik hier helaas niet snel gebeuren. Daarom heb ik toch weer de keuze gemaakt om met een halve baan terug te keren in loondienst. Waar? Dat hoop ik snel te kunnen vertellen.

Wat ik al wel kan vertellen is dat ik bij de gemeenteraadsverkiezingen in maart het komend jaar, op plaats 5 van de lijst van GroenLinks sta. Een mooie plek met een goede kans om de stem van Kunst en Cultuur in de gemeenteraad van Tilburg voor 4 jaar te laten horen. Voor mij de manier om duidelijk te blijven maken dat Kunst en Cultuur meer is dan een hobby. Dat het de voedingsbodem vormt voor creatief denken en ons sterker maakt en weerbaarder tegen zoveel somberheid, die de coronapandemie heeft meegebracht. En dat is meteen ook wat ik iedereen toewens in 2022, samen met een goede gezondheid en veel liefde.

Nog een paar dagen, en dan is het Kerst 2021. En helaas opnieuw een kerst in lockdown, net als een jaar geleden. En dat brengt me bij terugblik 2. Als er het afgelopen jaar iets anders is gelopen dan ik had verwacht, dan is het eigenlijk wel mijn activiteit op het gebied van mijn geliefde trombone en tuba. Nu de knoop was doorgehakt dat ik volledig zelfstandig ondernemer was, had ik ook het idee dat een deel van mijn bedrijf zou gaan bestaan uit het bijeenblazen van een stukje inkomen. Hoe anders is dat gelopen. Mijn bandje bleef opgesloten zitten want evenementen gingen nog steeds niet door. De paar optredens die ze konden doen, waren met de kleinste bezetting, dus zonder blazers. Ook andere projecten om mijn blazerskunsten te etaleren bleven uit. En tjsa, dan ebt de motivatie bij mij om thuis te oefenen langzaamaan weg (en diegene die mij kennen, weten dat thuis oefenen nooit mijn sterkste kant was ). Maar wat ik nooit had gedacht, was dat ik het ook minder miste. Het boeide me even niet meer. Corona had ook een stuk laatmaarwaaien virus bij mij achtergelaten denk ik.

Tot een maand geleden. Ineens moest ik weer aan de bak omdat er op twee plekken ineens trombone partijen moesten worden ingespeeld. Dus, toeters naar de instrumentendokter, en oefenen, oefenen, oefenen. Je hebt toch een reputatie hoog te houden natuurlijk. Het resultaat hiervan zal in 2022 te horen zijn.

Voor nu wens ik alle lezers van mijn blog hele fijne feestdagen toe. En ter illustratie een kerstclip van de Theater BV, waarop ik 4-stemmig te horen ben met mijn laatste tromboneklanken van 2020. Een prachtig samenwerkingsproject van collega’s uit mijn geliefde muziektheater wereld. Bedoeld als hart onder de riem voor de lockdown van een jaar geleden, maar helaas weer actueel.

In deze eerste terugblik wil ik wat nader ingaan op wat mij tot bovenstaande keuze bracht. Daarover kan ik kort zijn, namelijk mijn gehele ontwikkeling op het gebied van muziektheater. In 2017 had ik een succesvolle productie op de planken gezet met Moordhoek, de muziektheater voorstelling over Marietje Kessels. Al tijdens die productie ontstond het idee voor Hier adem ik vrij en in 2019 werd met deze productie gestart, in 2020 gevolgd door mijn aanstelling als componist en muzikaal leider bij Muzietheater Cuypers in Roermond. Dit alles sterkte mij in het idee om meer met musical en muziektheater te gaan doen. Een besluit waar ik overigens nooit spijt van heb gehad, ook nu niet. Ondanks het feit dat veel door Corona anders is gelopen. Velen in mijn omgeving hebben mij weten te overtuigen dat ik moet blijven componeren en produceren in dit genre. De reden is simpel: in het verleden behaalde resultaten bieden in dit geval voor hen wel een garantie voor de toekomst. Ter mijmering hiernaast een opname uit Moordhoek, waar het allemaal mee begon.