Wel handig, zo’n persconferentie op dinsdag, kan ik tenminste reageren op wat er is besloten in plaats van op iets wat wordt aangekondigd. Maar om nu te zeggen dat ik er vrolijker van wordt? Voor een groot deel van mijn sector kost het meer geld om een voorstelling weg te zetten dan dat het oplevert. Gevolg is dan ook, dat de door mij trots aangekondigde musicals in 2022 dus allemaal verschoven zijn naar later, als er weer normaal ruimte is voor publiek. Balen, maar het is niet anders.

Het deed me wel denken aan een artikel in het Brabants Dagblad vorige week. Hier werd een nieuw onderzoek aangekondigd naar de moord op Marietje Kessels. En natuurlijk gingen mijn gedachten terug naar mijn musical Moordhoek uit 2017. Toen ook nog iemand in mijn omgeving grapte dat theaters beter bij erfgoed geclassificeerd konden worden, omdat ze toch niet gebruikt worden, deed dat mij denken aan mijn eigen classificering. Want: ik ben namelijk zelf erkend Tilburgs erfgoed !! Getuige dit artikel: Erfgoedkaravaan #4 Musical Moordhoek. Toen ik nog verder terug ging kijken kwam ik ook uit bij een uitzending van CulTuur van Omroep Tilburg waar ook al werd gerefereerd aan dat erfgoed.

Het is te hopen dat ik weer snel wat meer immaterieel erfgoed mag toevoegen, en dat het niet hier bij blijft.

Diegene die mijn socials volgen, zal het niet ontgaan zijn; 1 februari start ik als artistiek directeur bij de Cultuur BSO Monopole in de Langestraat. Een baan die op mijn pad kwam en waar ik veel zin in heb. Ik moet wel zeggen dat ik niet had gedacht dat ik bij de kinderopvang zou gaan werken toen ik een jaar geleden stopte in het onderwijs. Maar nu blijkt dat juist die dingen die ik niet leuk vond bij het geven van muzieklessen, niet spelen bij de kinderopvang. Hier zijn de kinderen veel vrijer om bezig te zijn met muziek, dans, film, foto, mode, schilderen of koken. Het mooiste vind ik dat de kinderen in principe met de ideeën aankomen. “We gaan vandaag een film maken over de laatste boterham op de wereld!” is een uitspraak die ik teruglas op de site van Monopole, en die mij onmiddellijk enthousiast maakte. Zo gaaf om zo’n groepje kinderen op weg te helpen met een script, montage en eventueel filmmuziek.

De baan bleek ook verder op mijn lijf geschreven. De medewerkers zijn kunstenaars met de nodige pedagogische kwaliteiten die ik mag aansturen. Mijn netwerk in de stad is bij uitstek geschikt om de nodige input te leveren. En er is een goed uitgeruste keuken, zodat ik zelfs mijn hobby, koken, kan uitvoeren met de kinderen. Last but not least werd ik op Facebook en LinkedIn overstelpt met enthousiaste reacties. Natuurlijk veel van vrienden en familie, maar ook van toekomstige collega’s van Kinderstad. Zij gaven me al een warm welkom nog voor ik een voet over de drempel had gezet. Tsja, dan ga je dus met een enorm goed gevoel richting 1 februari. Zoals ik al zei….ik heb er zin in, en misschien komt deze kindervoorstelling die ik in het verleden schreef ook nog wel van pas.

De afgelopen jaren hebben zich al heel wat arrangementen op de spreekwoordelijke plank verzameld. Velen zijn helaas maar een of twee keer uitgevoerd. Nu ben ik al even bezig om eens te bekijken of ik daar niet meer mee kan. Ik heb inmiddels al wat composities bij een uitgeversplatform in de etalage staan (kijk maar eens bij Sonolize ) en ook al een arrangement van een klassiek werk. Bij die laatste is het geen probleem qua rechten, omdat Dvorak al meer dan 70 jaar geleden is overleden. Bij moderne muziek ligt dat wel even anders. En laat ik daar nu net de meeste arrangementen van hebben, zowel van popmuziek, musical als filmmuziek. Of zoals in het filmpje met een compilatie hiernaast: een mengvorm van die drie. Ik ben eens voorzichtig gaan kijken of het toch niet mogelijk is om dit arrangement (en andere ook natuurlijk) te koop aan te bieden, maar ik kwam er als snel achter dat het niet zo simpel is om te achterhalen wie nu eigenlijk rechthebbende is van wat. Formeel moet je namelijk toestemming hebben op het artistieke vlak om muziek te bewerken, nog los van de financien; dat is weer een hoofdstuk apart. Ik heb ook Buma/stemra al gemaild, maar daar werd ik ook niet echt wijzer van. Stiekem is er al heel wat tijd in gaan zitten en ben ik nog niet veel verder…..dus…mocht iemand de gouden tip hebben? Laat maar weten. En mocht je nu meer van het arrangement willen horen dan alleen de compilatie? Via deze link van Moulin Rouge kun het je hele arrangement beluisteren.

Een dubbele boodschap voor 2022 wat mij betreft. Allereerst maar het goede nieuws. Het is niet alleen een nieuw jaar, maar voor mij gaan er ook een aantal nieuwe dingen beginnen. In februari ga ik starten met een nieuwe baan hier in Tilburg. Het fijne daarvan is, dat deze een hoop druk op mijn financiele situatie weg gaat nemen, en dat geeft rust natuurlijk. In maart start ik bij een voor mij nieuw orkest als vaste dirigent. Het mooie is dat ik bij dit orkest zowel mijn dirigeer- als arrangeer en componeer kwaliteiten mag gaan inzetten. En in april start ik hopelijk als nieuw fractielid van GroenLinks in de gemeenteraad van Tilburg. Deze is nog niet zeker natuurlijk, daarvoor moeten eerst de nodige stemmen binnengehaald worden. Houd mijn social media kanalen in de gaten om te zien waar ik precies aan het werk ga.

Het dubbele gevoel zit hem vooral in het feit dat ik in 2022 flinkt wat minder van mijn eigen werk in het theater zal horen dan dat oorspronkelijk gepland was. Berichtte ik in de zomer nog dat ik in 2022 vier grote musical producties had; inmiddels zijn er dat al 2 minder en zijn de andere 2 een grote onzekere factor geworden. Waar dat het meeste pijn doet, is iedere keer als ik op TV weer zo’n stream concert zie. “Jullie wel”, is dan mijn gedachte, en hoewel ik het die collega’s van harte gun, branden de tranen achter mijn ogen en voel ik de pijn en het gemis om mijn muziek op een podium te horen. Hopelijk hoef ik dit over een jaar niet nog een keer te schrijven.

En weer ligt een corona jaar achter ons. Een jaar waarin ik vooral veel heb nagedacht over hoe ik mijn verdere werkzame leven in wil gaan vullen. Tijd heb ik daar in ieder geval genoeg voor gehad. Een van de conclusies is dat volledig mijn boterham verdienen als componist/arrangeur, er vooralsnog niet in zal zitten. Daarvoor is de toekomst in Nederland te onzeker en helaas niet alleen door Corona. Het afgelopen jaar heeft me ook laten zien dat Kunst en Cultuur in dit land structureel teveel als hobby wordt beschouwd. Terwijl bijvoorbeeld in Belgie de Raad van State de regering daar duidelijk maakt, dat een sluiting van theaters en concertzalen onrechtmatig is. Iets dergelijks zie ik hier helaas niet snel gebeuren. Daarom heb ik toch weer de keuze gemaakt om met een halve baan terug te keren in loondienst. Waar? Dat hoop ik snel te kunnen vertellen.

Wat ik al wel kan vertellen is dat ik bij de gemeenteraadsverkiezingen in maart het komend jaar, op plaats 5 van de lijst van GroenLinks sta. Een mooie plek met een goede kans om de stem van Kunst en Cultuur in de gemeenteraad van Tilburg voor 4 jaar te laten horen. Voor mij de manier om duidelijk te blijven maken dat Kunst en Cultuur meer is dan een hobby. Dat het de voedingsbodem vormt voor creatief denken en ons sterker maakt en weerbaarder tegen zoveel somberheid, die de coronapandemie heeft meegebracht. En dat is meteen ook wat ik iedereen toewens in 2022, samen met een goede gezondheid en veel liefde.