Wat een feest was het afgelopen zaterdag in de concertzaal. Eindelijk was mijn Requiem voor Tilburg live te horen. Uitgevoerd door Brabant Sinfonia onder leiding van Joost Smeets.

Voor het eerst hoorde ik nu alles compleet. Heel bijzonder waren het 4e deel met Spoken Word tekst van Frederike Luijten, door haarzelf uitgesproken, en het 2e deel Lied, gezongen door Ingrid van den Nieuwenhuizen. De tekst van die laatste was geschreven door Frank van Pamelen. U weet wel onze eigen Frank Zaterdagcolumn van Pamelen. ( En voor deze verwijzing adviseer ik de link aan te klikken).

En het feest hield niet op, want een dag later werd het hele requiem opgenomen, waardoor het straks te vinden is via Spotify. Uiteraard zal ik dat bekend maken in een van mijn komende blogs. De bedoeling is namelijk dat iedereen deze muziek vrij kan beluisteren. En het is uiteraard ter beschikking bij diverse uitvaartgelegenheden of herdenkingsdiensten.

Maar terug naar de zaterdag. Ik werd na afloop overweldigd door de vele complimenten en verhalen van mensen die geraakt waren door mijn muziek en door de teksten. Ik wil dan ook nogmaals via deze weg de Stichting Beheer Crematorium Tilburg en omstreken hartelijk bedanken voor deze opdracht.

En als klap op de vuurpijl was er een paar dagen voor deze wereldpremière de presentatie van de filmregistratie van Hier adem ik vrij. Wat een geweldig huzarenstukje van Alex de Bont om mijn productie zo mooi vast te leggen. Ik weet zeker dat we in een bioscoop in Tilburg hier nog wel een keer naar kunnen gaan kijken en luisteren.

Tot die tijd in het filmpje hiernaast een teaser van diverse muzikale hoogtepunten uit mijn musical. De titelsong was al een aantal keer gedeeld, maar nu dus ook een bloemlezing van meerdere nummers. Supertrots dat ik dit nu eindelijk kan laten zien!!

Dat is wat ik vorige week deed en deze week nog ga doen. En ja, ik weet dat het in dit land als een deugd wordt gezien dat je je bescheiden opstelt. Maar soms word ik daar ook een beetje recalcitrant van. Als alles waar je hard voor werkt, ook op zijn plaats valt, dan mag je daar ook gewoon even trots op zijn en lekker van genieten. Zo, dat is er uit!!

Maar goed, dit vraagt natuurlijk ook om een stukje uitleg. Allereerst afgelopen weekend, en dan met name de zaterdag. Ik heb vele mooie reacties mogen ontvangen op mijn toespraak over Tilburg in 2050 en het mooiste daarvan was, dat er een enorme verbinding van uitging over alle lagen van onze diverse Tilburgse bevolking.

Dat werd dan weer opgevolgd door een prachtige vertolking van de titelsong van mijn musical Hier adem ik vrij tijdens Tilburg Zingt. En hoe mooi is het dan, dat de burgemeester zelf dat nummer aankondigt vanaf het podium voor de Concertzaal met uitzicht op het nieuwe stadsforum.

En het is diezelfde Concertzaal waar komende zaterdag de première zal plaatsvinden van mijn Requiem voor Tilburg. Het orkest Brabant Sinfonia zal onder leiding van dirigent Joost Smeets dit stuk daar voor de allereerste keer ten gehore brengen. Met medewerking van Ingrid van den Nieuwenhuizen die het lied met tekst van Frank van Pamelen zal vertolken. En Frederike Luijten die haar Spoken Word tekst zal voordragen boven de klanken van het orkest.

Ook zal het orkest Symfonie nr. 40 van Mozart spelen voorafgaand aan deze wereldpremière. En daar ben ik natuurlijk enorm mee vereerd. Het orkest koos voor dit stuk nadat ze de eerste impressies van mijn requiem hadden gehoord. En dit leidde weer tot de post op Facebook die te zien is op de foto.

Ik hoop velen van jullie te zien komende zaterdag. En bij deze alvast veel dank aan iedereen die dit feest voor mij mogelijk maakte. Speciaal het bestuur van de stichting Beheer Crematorium Tilburg en omstreken, die mij vroegen om dit stuk te schrijven. kaarten zijn nog hier verkrijgbaar.

Klopt mijn hart zou je dan denken. En dat doet het ook, maar niet voor Sinterklaas. Het worden spannende weken. Nu de cultuurwereld vol spanning afwacht wat haar de komende tijd te wachten staat, draait de wereld natuurlijk toch gewoon door. En dat laat mij persoonlijk ook niet helemaal onberoerd.

Net als vele collega’s zou ik soms van de daken willen schreeuwen dat we nu cultuur eindelijk eens de waardering moeten gaan geven waar het recht op heeft. Van het komende kabinet moeten we het overduidelijk niet hebben. Maar ook het huidige systeem van subsidiering, rammelt aan alle kanten. Wanneeer gaan we nu eens inzien dat het niet om subsidies gaat, maar om investeringen.

Want dat is wat het is. Kunst en cultuur is meer dan iets wat je moet ondersteunen. Het zijn zaken die de gemeenschap waarde geven, die creativiteit stimuleren, die zorgen voor een interessant vestigingsklimaat en die ons als mens beter maken. Kortom: elke euro die je investeert in Kunst en cultuur verdien je dubbel en dwars terug.

En dat maakt dus dat de geplande btw verhoging averechts werkt. Maar goed, mij zal het er niet van weerhouden om te blijven doen wat ik altijd al deed. Muziek maken, spelen en schrijven!! Dat men daar dus meer entree voor moet betalen, is niet mijn keuze. Zie het dan maar als investering, dat ik kan blijven doen wat ik doe.

En naast mijn muzikale werk houd ik me ook bezig met het politieke werk. En niet alleen om me in te spannen ten behoeve van de culturele sector maar ook om breder naar de toekomst te kijken. Dat maakt mijn functie als voorzitter van de werkgroep Tilburg 2050 binnen de gemeenteraad dan ook extra interessant. Hoe? Kijk maar naar het filmpje hiernaast.

En dat mag ik ook gaan vertellen, als ik komende zaterdag een speech geef bij de opening van het Forum en het werkatelier over de toekomst van Tilburg. Daarna mag ik met de burgemeester de stadsopera bekijken, en geven we samen de aftrap voor het prachtige evenement Tilburg Zingt. Een keer raden wat het openingsnummer is…Hier adem ik vrij !!

Mijn vorige blogs gingen vooral over mijn composities de komende tijd, maar ik schrijf natuurlijk nog veel meer dan dat. En laten we niet vergeten dat de drang om te gaan componeren is ontstaan uit mijn werk als arrangeur.

Als je jarenlang andermans muziek arrangeert, dan gaat het een keer kriebelen om zelf muziek te schrijven. Maar goed, daar hebben we het al over gehad. Nu dus over mijn arrangeerwerk. Een tijd terug ben ik eens gaan bijhouden wat ik nu eigenlijk allemaal op mijn harde schijf had staan. En dat bleek meer te zijn dan ik dacht.

Het merendeel zijn losse nummers uit bijvoorbeeld musicals, films of popmuziek en als ik die allemaal optel in diverse bezettingen, dan kom ik tot meer dan 500 titels!! En dat gaat voorlopig niet stoppen. Want een van de redenen dat ik dirigent ben geworden bij de Koninklijke Harmonie ‘s Hertogenbosch, is het feit dat ik ook arrangeer.

Zij spelen namelijk maar zelden ander werk dan datgene wat speciaal voor hen is geschreven. Dus dat aantal titels zal nog wel gaan oplopen. Zeker omdat ze vaak 3 grote projecten per seizoen spelen waar toch al gauw zo’n 20 nummers per project voor worden geschreven. Dat doe ik gelukkig niet alleen. Ook de vorige dirigent Sjef Ipskamp en trompettist Jan Danckaert dragen hun steentje bij.

Het volgende project wat er aan gaat komen is het Proms concert. In het filmpje hiernaast een compilatie van de Efteling Medley die ik hiervoor arrangeerde. Maar daarnaast spelen we natuurlijk nog diverse andere nummers en eindigen we traditioneel met Pomp and Circumstance van Edward Elgar. Interesse? Dan moet je snel zijn, want het is al bijna uitverkocht. Kaartjes zijn verkrijgbaar via het Theater aan de Parade.

Dat kan natuurlijk van alles betekenen. Het slaat in ieder geval niet op mijn werk. Wel op de plaats waar ik mijn blog zit te typen, want dat is op dit moment niet in Nederland. Ik ben volop aan het genieten van de prachtige stad Wenen, en alles wat daar op muziekgebied te vinden is.

Zo waren we gisteren in de Nationale Bibliotheek, en daar was precies deze weken een tentoonstelling over het leven en werk van de Oostenrijkse componist Anton Bruckner. Heel speciaal was het moment waarop ik de handgeschreven partituur ontdekte van zijn 6e symfonie. Die heb ik namelijk ooit zelf gespeeld in het symfonieorkest van het Brabants Conservatorium. Bijzonder om je eigen tubapartij dan in die partituur te zien, terwijl die majestueuze koperklanken vanuit een ver verleden weer in mijn hoofd galmen.

Uiteraard hebben we nog veel meer historische plekken bezocht zoals prachtige paleizen en indrukwekkende musea. Wenen is werkelijk een geweldige stad om zomaar rond te lopen. Om in een woonwijk in een hip tentje een ontbijtje te nuttigen, en later op de dag op een terrasje in een park, aan een lekkere Gruner Veltliner te nippen.

Maar het allermooiste moment in Wenen was toch weer van muzikale aard. En dat was het woonhuis van Mozart waar hij zijn opera Figaro schreef. Een heel rare gewaarwording om op dezelfde krakende planken te lopen als hij, wanneer hij door de kamer ijsbeerde en zijn prachtige muziek in zijn hoofd ordende. En daar lag in een vitrine ook een pagina van het Dies Irae uit zijn beroemde Requiem. En dat was voor mij extra bijzonder.

Wat is namelijk het geval: op zaterdag 28 september gaat mijn eigen requiem in première in de Concertzaal in Tilburg en bij dat concert zal voorafgaand de 40e symfonie van Mozart gespeeld worden. Begrijp me niet verkeerd, ik zou niet durven om mijn Requiem met dat van Mozart te vergelijken. Maar dat het orkest ervoor koos om deze symfonie naast mijn stuk uit te voeren, voelde in ieder geval als een enorme eer. En dat realiseerde ik me eens te meer toen ik heel nederig in die woning daar in Wenen stond !!