En dat is weer even zoeken. De routine van de gewone werkweek. Nu is die bij mij gewoonlijk ver te zoeken, want elke week is bijna anders. Tenminste nu ik weer zelf het grootste deel van mijn tijd invul. Vorige week liet ik al weten dat ik voor een groot deel was gestopt bij de kinderopvang. Dat betekent dat ik weer veel tijd heb voor het componeren en arrangeren. En dat was nodig. In de loop van de zomer stapelden de opdrachten zich een beetje op en begon het weer wat te lijken op het werkschema van voor corona. En als er nu iets is wat ik moet zien te voorkomen, dan is het dat. Laten we niet vergeten dat ik voor corona al in een burnout zat omdat ik teveel hooi op mijn vork had geladen.

Kwestie van goed verdelen dus, en daarom de stap gezet om bij Kinderstad minder te gaan werken. Ook geleerd om op tijd “nee” te zeggen. Maar ja, dan moeten ze niet gaan aandringen. Want dan wordt het weer moeilijker. Maar we zijn er samen uitgekomen, door de deadline zo’n 6 weken naar achteren te leggen. Daardoor bleef bij mij de werkdruk normaal en kon ik toch een leuke opdracht aannemen. 

Maar goed, nu dus nog die routine er een beetje in zien te krijgen. Want ook de klussen die wat minder aantrekkelijk zijn, moeten gebeuren (lees: administratie, belasting, enz.) Het voelt in ieder geval goed om de regie weer zelf in handen te hebben voor het grootste deel. En net als voor de zomervakantie strooi ik bij tijd en wijlen zo weer wat noeste arbeid van mijn kant de wereld in. Zo kwam vandaag weer een single uit van het project Hoor me de 15e van Ranco Mes. Deze keer het nummer “Dans me” met mijn blazersarrangement en tubaklanken. Veel luisterplezier.

De vakantie is voorbij en het nieuwe theaterseizoen weer begonnen. Ik kan niet anders zeggen dan: “Ik heb er zin in”. Gaandeweg de zomermaanden werd het al steeds drukker. Steeds meer mensen weten mij te vinden voor het nodige arrangeer en componeerwerk. En daarmee werd het steeds dringender dat ik nog eens goed nadacht over al mijn werkzaamheden. Het resultaat is er inmiddels: ik ben voor een groot deel gestopt met mijn werkzaamheden voor Cultuur BSO Monopole. Ik blijf beleidsmatig nog wel voor een paar uur betrokken, maar mijn werk op de groep is inmiddels geëindigd.

Daarmee ontstond meteen al ruimte voor het aannemen van weer een paar leuke projecten. Eentje is inmiddels al weer achter de rug. Vorige week is mijn rock nummer Krapte Snapte gelanceerd. Een maatschappij kritische hit (dat hoop ik natuurlijk, dat het een hit wordt) over de problemen op de arbeidsmarkt, waarvan ik het arrangement voor de band componeerde. Een bijzonder fijne samenwerking met Pieter Bon (tekst/muziek) en Ton Wilthagen (tekst), vele muziekcollega’s, en samen met de wethouders Esmah Lahlah en Maarten van Asten. Ook blijven de nummers van Ranco Mes uitkomen, elke 15e van de maand, met mijn aandeel als arrangeur en tubaïst/trombonist.

En dan gaat er eindelijk weer van alles gebeuren op het gebied van muziektheater. Het eerste is Spotlight de Musical Revue, waarvoor ik de arrangementen schreef en die ik ook ga dirigeren. Op 14 oktober is de première in het Jan van Besouw in Goirle. De eerste vergadering met het Artistieke Team van Muziektheater Cuypers staat ook weer gepland, en de planning van Big Fish met Boems loopt ook weer. En dan staat er ook nog een nieuwe samenwerking op het programma met de dames van het theatergezelschap Wijnen Speelt. Wat precies? dat volgt nog.

Kortom; we gaan weer los !!

De maand augustus is begonnen, tijd om het wat rustig aan te doen, vakantie dus. Alleen ben ik bang dat het stukje rustig aan doen waarschijnlijk gaat sneuvelen. Er staat nogal wat op de rol namelijk in het nieuwe seizoen. Dat feit was ook een van de redenen dat ik minder uren ga werken bij CulTuur BSO Monopole. Het beleidsmatige blijf ik doen, maar met name het werk op de groep wordt flink minder. Dat was nodig om in mijn hoofd weer ruimte te creeren voor het schrijven van muziek, zowel composities als arrangementen. Maar goed, wat kunnen jullie van mij verwachten vanaf september?

Sowieso hebben diegene die mij op Facebook volgen gemerkt, dat ik samen met Pieter Bon en Ton Wilthagen aan een nummer aan het werken ben. Het resultaat van deze noeste arbeid zal in september te beluisteren (en te bekijken) zijn. Verder ben ik bezig met een mega project van mijn orkest de Koninklijke Harmonie ‘s Hertogenbosch, wat in oktober gaat plaatsvinden, en waar ik een hele bak arrangementen voor aan het schrijven ben. En dan vind in diezelfde maand ook nog de premiere plaats van de Musical-Revue Spotlight in Goirle. Ook hier heb ik alle arrangement voor geschreven en ga ik het orkest dirigeren. 

Om me op dit alles eens even goed voor te bereiden ga ik met mijn blogs dus even offline in de maand augustus. Vanaf september hoop ik mijn vaste lezers weer te mogen begroeten bij mijn korte hersenpinsels over het reilen en zeilen van mijn muziekleven. Fijne vakantie allemaal !!

Mensen die mij een beetje kennen weten dat ik niet perse een fan ben van de kermis. Een theaterkermis echter is een heel ander verhaal. Gisteren was ik daarom bij de opening van LunaLunaLuna in het Wilhelminapark hier in Tilburg. Leuk, want dat is letterlijk bij mij om de hoek. Extra leuk deze keer, want ook ik mocht mijn steentje bijdragen aan dit geweldige spektakel.

Al ruim een jaar geleden werd ik geattendeerd op het feit dat Cefas Hoofs iemand zocht die muziek kon schrijven bij een attractie voor deze theaterkermis. Het was zoals je wel zult weten nog midden in Coronatijd, en elke theatermaker was bezig met ideeën om coronaproof iets te maken, waardoor er toch gewerkt kon worden. Zo dus ook Cefas. Het moest een griezelshow worden in een klein huisje waar 1 persoon per keer in kon: Boe! . Zodoende kon je dus altijd voldoende afstand houden. Natuurlijk moest daar muziek bij, want griezelen zonder muziek werkt niet. Dat weten we al sinds de film Jaws en wellicht nog veel langer. Aan mij werd dan ook de eer gegund om hier de nodige scary klanken en effecten voor te ontwerpen en na te bewerken voor deze show. Best wel spannend, want componeren was voor mij niks nieuws. Maar dat combineren met geluidseffecten en dit ook geschikt maken voor audio in een mini theatershow? Dat was wel een spannende. Maar goed, volgens mij is dat redelijk gelukt. Buiten wordt u ontvangen door een muziekje en binnen wachten u 3 keuzes: een kleine, een gewone of een grote Boe!

Of je er van gaat schrikken? Dat kun je de komende dagen uit proberen. LunaLunaLuna is nog tot en met zondag geopend. Hiernaast alvast de muziek die te horen is voordat je naar binnen gaat…….

Het klinkt wat dramatisch, en wekt misschien de indruk dat ik aan het aftellen ben. Niets is minder waar, gelukkig. De energie om van alles aan te pakken is er nog volop. Maar diegene die mij wat beter kennen, zullen gemerkt hebben dat het fysiek de laatste jaren wat minder vlot gaat. Ik had al langer problemen met de bloedvaten in mijn benen (erfelijkheidsdingetje) en ook in mijn gewrichten heeft zich de nodige artrose genesteld. Daarnaast heb ik al sinds mijn geboorte een zogenaamd gat in mijn middenrif. Dat betekent dat het middenrif bij de overgang tussen maag en slokdarm niet sluitend is. Nu is bij een laatste onderzoek gebleken dat dat gat flink groter is geworden, en wel dusdanig, dat inmiddels mijn maag en een stuk dikke darm naar mijn borstholte zijn “gewandeld”. Volgens de chirurg een aandoening waar je 100 mee kunt worden, maar het geeft wat ongemak. Een van die ongemakken is dat bij bepaalde inspanningen ik meteen buiten adem ben. Best lastig voor een blazer van beroep. Je bukt je om je veters vast te maken, en het voelt alsof je de marathon hebt gelopen, heel raar. Maar goed, zoals ik al zei, de energie in mijn hoofd is zeker niet minder.

Ik heb echter wel wat keuzes moeten maken in waar ik nog speel. En zo is bijvoorbeeld het zeer actief op een podium springen met mijn geliefde band This is Lovski helaas niet echt meer een optie. Hoe leuk is het dan om bij diezelfde band van mijn goede vrienden Igor en Anne, lid te worden van de Raad van Toezicht van de stichting waaronder de band valt. Super om op die manier betrokken te blijven. Spelen blijf ik doen zolang het gaat natuurlijk, maar dan wat rustiger. Bijvoorbeeld met wat studiowerk, zoals in het project “Hoor me de 15e”van Ranco Mes, waar elke 15e van de maand een nieuwe single uitkomt. Hiernaast het laatste uitgebrachte nummer.